Ondertussen in de bus: Sorry!!!

8 juni 2018 Iets om over na te denken  No comments

Mag ik me even voorstellen? Ik ben het, die #%&^*@!-buschauffeur (M/V) die vandaag voor de zoveelste keer aan het staken is.

donderdag-landelijke-staking-streekbussen-en-regionale-stoptreinen

Mag ik om te beginnen vragen of je werkt? En zo ja, wat voor werk doe je? Hoe lang werk jij ononderbroken achter elkaar? Kun je naar het toilet als je moet? Kun en mag je regelmatig iets drinken? Ja? Dan feliciteer ik je van harte, dan heb je het beter gedaan dan ik.
Ik ben dus die buschauffeur, één van de 12.000 chauffeurs van zo’n stink bus, die altijd te laat komt, of net voor je neus wegrijdt, helemaal niet komt en áls ie komt overvol zit, en dan is het reizen ook nog eens pokkeduur, toch?
Ik ben het helemaal met je eens! Ben je nu verbaasd? Hoeft niet hoor, ik zal het je uitleggen. Ik ben buschauffeur geworden ooit, omdat ik mensen wilde vervoeren, mensen die van A naar B moeten of willen. En dat zijn er nogal veel. Om al die mensen normaal te kunnen vervoeren heb ik tijd nodig: tijd om van A naar B te rijden, en onderweg te stoppen om mensen in en uit te laten stappen.
En daar zit nou een probleem. In de loop van de jaren zijn de rijtijden krapper en krapper geworden, terwijl het verkeer alsmaar drukker wordt.
Jij als passagier staat daardoor langer te wachten bij de halte tot die bus eindelijk komt, of je ziet net die bus voor je neus wegrijden,

Dora-bus-gemist

waarschijnlijk vloek je dan: “weer een bus die te vroeg is”. Maar is dat zo? Was die bus te vroeg, of veel te laat? Trouwens…… was jij wel op tijd bij de halte?

Doordat die bus te laat is staan er meer mensen bij de halte dan verwacht, ik neem dus twee keer zoveel mensen mee als gepland: een overvolle bus is het gevolg. Jij kunt ook de keuze maken op de volgende bus te wachten, maar ja, wanneer komt die? Ik kan het je niet vertellen, ik krijg daar geen informatie over. Jij stapt de bus uit als je op de plaats van bestemming bent, ik rij verder, en kom aan op het eindpunt. Nog steeds te laat. images

 

Een plasje doen schiet erbij in, want er staan alweer passagiers te wachten. Ja, ik weet het, als ik moet plassen moet ik, maar ja: ik heb een dienstverlenend beroep, ik red het nog wel even.
Ook mijn volgende rit loop ik vertraging op, want doordat ik weer te laat ben staan er meer mensen bij de halte dan verwacht. Jij vloekt dat ik te laat ben, en dat het kaartje dat je koopt zo duur is. Ik heb daar echt geen invloed op, dat beslissen de werkgevers. Ik probeer op tijd te komen, dat doe ik het liefst: gewoon op tijd rijden. Maar het is druk op de weg, mijn vertraging loopt alleen op.
Op het volgende eindpunt heb ik pauze: de wettelijke 18 minuten. 18 minuten waarin ik mijn spullen moet pakken, naar het eindpunt moet lopen, plassen, eten koffie drinken, en weer terug naar de bus, want ik moet op tijd vertrekken. Máár: ik heb pauze, en ben verplicht deze te nemen. Ik vertrek dus weer te laat. Neem ik mijn pauze niet, en er gebeurt iets (ja, nu hoor ik je roepen: jij bent toch een goede chauffeur?), dan ben ik verantwoordelijk, op persoonlijke titel.
Ik zit dus in een spagaat: Ik wil mijn passagiers netjes behandelen, maar ik moet ook voor mezelf zorgen, want als ik oververmoeid raak gebeuren er ongelukken.
Mijn collega’s en ik zijn moe. artworks-000193307976-idhwla-t500x500

 

Er is een groot tekort aan chauffeurs. Dagelijks worden we gebeld om extra te werken. Wanneer het kan werk ik extra, op die dagen drink ik minder, zet ik alles opzij om er voor mijn passagiers, voor jou dus(!) te zijn. En nu: nu staak ik.

Ik wil weer normaal mijn werk kunnen doen. Ik wil op het eindpunt de tijd hebben om te plassen, of om heel even adem te halen voor de volgende rit begint. Ik wil normaal kunnen eten, en als ik een vrije dag heb wil ik ook een leven hebben en niet totaal uitgeput op de bank zitten, zodat ik de dag erna weer kan werken. Ja, ik staak vandaag. En dat vind ik heel erg naar voor jou als passagier. JIJ bent de dupe, dat klopt. Het spijt mij dat jij de dupe bent. Ik lever een half salaris in vandaag (want de stakingsvergoeding die ik krijg is niet zoveel), en nee, ik werk niet, maar geloof mij. Ik heb geen vrije dag. Ik ben op mijn werk geweest, de rest van de dag gebruik ik om bij te komen, zodat ik je morgen weer fit en op een veilige manier van A naar B kan brengen.
Je ziet toch nog bussen rijden vandaag zeg je? Dat klopt. Er zijn mensen die het financieel niet redden om te staken. Zij kunnen een half dagloon niet missen, of zij zijn uitzendkracht en heel bang geen vast contract te krijgen. Of zij zijn principieel tegen staken. Allemaal redenen waarom ze toch rijden. En daar heb ik respect voor, net als zij respect hebben voor mij. Overigens lopen mijn werkende collega’s risico op heel hoge boetes, omdat zij niet volgens de dienstregeling rijden. Boetes die de werkgevers, maar ook de chauffeurs krijgen!
Ik staak vandaag, en dat doe ik ook voor jou! Door onze acties proberen we voor elkaar te krijgen dat we weer tijd hebben om rustiger te rijden, om je te woord te kunnen staan als je een vraag hebt.
Als ik normaal mijn werk kan doen blijf ik gezond, en dat geldt ook voor mijn collega’s. Gezonde chauffeurs zijn blije chauffeurs, en die houden het langer vol. bus-in-slootvoorkomen is beter dan genezen

Morgen zijn we er weer, zorg je dat je op tijd bij de halte staat?
Een fijne reis gewenst!
07-06-2018 is Noord Holland aan de beurt voor de estafettestakingen in het Openbaar vervoer. De vakbonden hopen op een constructief overleg met de werkgevers. Mocht dit niet slagen dan volgen na 18 juni mogelijk nieuwe acties. Ik hou je op de hoogte.

De schrijver van dit stukje kan om begrijpelijke redenen zijn/haar indentiteit niet prijsgeven.

Print Friendly, PDF & Email

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.